Inspirerend voorbeeld: Mondragón

Wie weten er nou meer van een bedrijf, de managers of de mensen op de werkvloer? Het is een verzuchting die de afgelopen decennia veel geslaakt is - in de frustratie over stroperige managementlagen en steeds meer privatisering.


  • Door

    Hansje Huson

    13 maart 2012

In het Baskische stadje Mondragon (23.000 inwoners) koos men voor een totaal andere weg: het overgrote deel van de bevolking werkt in coöperaties. Elke werknemer is mede-eigenaar en men beslist samen welke keuzes het bedrijf moet maken. Met succes, ook in deze economisch harde tijden. Mondragón maakt hoogtechnologische producten en is als 7e grootste bedrijf van Spanje uitgegroeid tot een multinational met vestigingen over de hele wereld.

“Tijdens het naoorlogs kapitalisme en in een vijandige omgeving een coöperatief sociaal model ontwikkelen: dat is een wonder.”

En om het cirkeltje rond te maken: de Amerikaanse regering overweegt nu om dit voorbeeld te volgen en het van faillissement geredde General Motors tot een coöperatie om te bouwen.

VPRO Tegenlicht maakte een documentaire en onderzocht dit coöperatieve model in tijden van crisis. “1 werknemer = 1 stem”, en zo beslisten de koelkastenfabrieksarbeiders vorig jaar democratisch om 8% van hun loon af te staan en zo de harde klappen samen op te vangen. Maar hoe diep is dit model verankerd in de samenleving? Zijn begrippen als solidariteit, medezeggenschap en zelfredzaamheid er gemeengoed? Tegenlicht volgt sleutelfiguren uit alle lagen van deze gemeenschap zoals de politieagent, de bankdirecteur, de burgemeester, de pastoor, de bandmedewerker die, ieder vanuit hun positie, het zout en zoet van het model laten zien.

Je kunt de documentaire (50 min) bekijken via Uitzending Gemist of via de website van Transition Towns. Meer informatie over Mondragon op de site van Tegenlicht.

"We delen alles met iedereen. En het wonder is: er is genoeg voor iedereen."

Schreeuw het van de daken!


Reacties 0