Vriendenbijeenkomst Milgro: Slim samenwerken in de circulaire Economie

Aan de buitenkant verschilt het pand van Milgro in Rotterdam niet veel van de omliggende gebouwen op het industrieterrein. Maar zodra je binnenstapt, voel je meteen dat ze ‘iets’ met recycling of circulaire economie doen. Overal waar je kijkt, herken je producten of materialen die al een leven hebben gehad. Bij Milgro hebben ze een compleet nieuwe functie gekregen. Hergebruik van kassen als werkkamer, bewerkte autobanden als stoel of oude vliegtuigtrolleys als bijzettafel zijn maar een paar voorbeelden. Het resultaat is een inspirerende omgeving. De perfecte plek om met de Vrienden van Nudge te bespreken hoe slim samenwerken in de circulaire economie nog meer positieve impact oplevert!


  • Door

    Petrick de Koning

    13 juni 2017

De opzet van de vorige bijeenkomst om eerst met elkaar aan tafel te gaan, is goed bevallen. Ook dit keer nodigt moderator Lars Sørensen de vrienden weer uit samen te tafelen. Onder het genot van een vegetarische ‘Kapsalon’ vroegen Milgro, Humanagement, Closing the Loop en Veolia de Vrienden om mee te denken over verschillende aspecten van samenwerking. De thema’s varieerden van de toepassing van circulaire economie binnen verschillende bedrijfsculturen tot het creëren van samenwerking tussen partijen met ogenschijnlijk tegenstrijdige belangen.

Circulair én inclusief

Op verzoek van Humanagement ging mijn tafel in op de link tussen de circulaire en inclusieve economie. De vraag was: Hoe (her)gebruiken we materialen optimaal én bieden we iedereen de kans om bij te dragen? Bijvoorbeeld door circulaire initiatieven te versnellen met onbenut talent, zoals mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt. De aanpak van Roetz-Bikes, dat toffe fietsen bouwt met bestaande frames, is een succesvol voorbeeld. Zo’n succesverhaal is samen met een sluitende businesscase onmisbaar om andere organisaties over de streep te trekken. In veel gevallen rechtvaardigen de besparingen de investeringen in het begeleiden en opleiding van mensen. Steeds meer bedrijven erkennen dit. Zij nemen de verantwoordelijkheid bijvoorbeeld voor verwerking van hun verpakkingsmaterialen.

Flink wat initiatieven ervaren hobbels. Zo blijkt regelgeving bij inclusieve projecten regelmatig een vertragende factor. Veel gemeenten volgen hun eigen koers, waardoor het soms lastig is om de juiste contactpersonen te vinden om afspraken te maken. Dat kost in de praktijk veel tijd. Juist daarom is het de uitdaging om gedeelde belangen te vinden. Aan tafel is iedereen het erover eens dat de verbinding van circulair en inclusief een enorme potentie heeft; die echt benutten vraagt doorzettingsvermogen, creativiteit, een stapsgewijze aanpak en vooral samenwerking.

  

Afval is grondstof die de weg kwijt is

Laurens Groen, directeur van Milgro, kent de potentie van afval- en grondstoffenmanagement. Hij ziet afval als een grondstof die de weg kwijt is. Met zijn team helpt hij organisaties op weg. Milgro ondersteunt beter grondstoffenmanagement, circulair opereren en kosten besparen. Als je als bedrijf zorgvuldig met je geld wilt omgaan, moet je volgens hem zeker zorgvuldig omgaan met grondstoffen. Daarom biedt Milgro de systemen, data en intelligentie om de overgang van verbruik naar gebruik van grondstoffen te realiseren. Zo ontstaat winstgevende duurzaamheid op basis van harmonie tussen Profit, Planet en People. En Profit mag van Groen best op de eerste plaats staan. Niet omdat de andere pijlers niet belangrijk zijn, maar vooral omdat meer opbrengst slim grondstoffenmanagement ook bij andere organisaties op de kaart zet. Vanzelf gaat dat niet; het vraagt volharding die aan het obsessieve grenst. Je moet echt willen om ook anderen te kunnen overtuigen!

Geef verf een nieuw leven

Voor het succes van circulaire modellen is naast financiële haalbaarheid ook de menselijke factor bepalend. Jeroen Brink, Director Business Transformation bij AkzoNobel, onderstreept dat met zijn verhaal over het RePaint project. In het Verenigd Koninkrijk krijgt oude verf een nieuw leven door het te verzamelen, op te werken en te verdelen over sociale initiatieven. Dit project is sinds een paar maanden overgewaaid naar Nederland. Brink windt er geen doekjes om: we gooien met z’n allen heel wat verf weg. Via milieustraten komt deze verf vooral in verbrandingsovens terecht. Pure kapitaalvernietiging omdat een groot deel vaak nog prima is. Dat moet anders, vinden ze bij AkzoNobel, gemeenten en afvalverwerkers.

Lokale, sociale component

In Amsterdam, Rotterdam, Den Haag en Den Bosch worden ingezamelde verfrestanten inmiddels gecontroleerd en opgewerkt. Mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt zijn voor dit werk opgeleid door AkzoNobel. Deze verf vindt vervolgens zijn weg naar verschillende sociale projecten. In kringloopwinkels is deze verf tegen gereduceerde prijzen te koop. Hiermee kunnen mensen met weinig inkomen, bijvoorbeeld mensen met een bijstandsuitkering of statushouders toch hun huis opknappen. Maar ook sportclubs of andere sociale initiatieven profiteren van dit project. De kans om met verfrestanten lokale impact te maken, spreekt heel veel mensen aan. Het is een geweldig idee dat ongebruikte verf inleveren, niet alleen werkgelegenheid oplevert, maar ook de muur van het clubhuis van de plaatselijk scouting verfraait. Juist die sociale component is, naast de circulaire insteek, volgens Brink voor velen een extra impuls om ook een bijdrage te leveren!

 

Schreeuw het van de daken!